
گاهی که هیچ حوصلهام نمیکنداز من ِ یا آن با من ِ به ناچار !حال اکنونام دست میدهد ؛که گوشی همراهام راکنار ِ عکس ِ بی تکلّمام جا بگذارم...و بیرون بزنم از خودم- با جدولی سیاه و سفید در ذهنکه کلید حلّ ِ آن دست خیابانیستکه هر روز خالی پُرم میکند.....
ادامه مطلب